●Column van Dinsdag 22 september 2009 WORLD CUP

Dinsdag 22 september 2009 moesten we vroeg uit de veren want we vertrokken naar de World cup te Charlotte. Om 6u15 kwam mijn maatje "de Raoul" mij oppikken om samen naar de vlieghaven in Zaventem te rijden waar we hadden afgesproken met de overige leden van de nationale ploeg. Dit jaar waren het "Harry Famaey","David Venken","Wendy Beutels","Eveline van Renterghem",mijn broer "Kim" en mezelf uitgenodigd om ons landje te vertegenwoordigen in Amerika. Als coach maakte "Raoul Struyf" (de webmaster van de BDB) zijn debuut bij de vrouwen !
En voor het mannen team was het de Ket. We hadden ook 2 supporters bij  namelijk "Francis Vanherle" en "Dana het lief van onze Kim".Na een kleine vertraging stegen we op voor een vlucht van maar liefst 8uur.
Gelukkig konden we aan boord kiezen uit verschillende films,series,muziek en video spelletjes. Ieder had dus zijn bezigheid op het vliegtuig. Rond 18u Belgische tijd kwamen we aan te New York waar we onze klok meteen 6uur mochten terugdraaien. Wel leuk natuurlijk want zo duurde onze dag veel langer hé
.
Maar eens we van het vliegtuig kwamen mochten we meteen ondervinden dat we in Amerika waren. Jongens toch voor je daar binnen bent.....de controle was om nooit meer te vergeten. Zo kreeg ik de vragen "wat kom je hier doen?,waar is de World cup?welk hotel,? Hoelang speel je al?,wat speel je?,hoeveel gram?,enz..."dan vingerafdrukken en een foto. Om tenslotte te horen "WELCOME TO AMERICA". Maar we waren nog niet op onze bestemming want nu moesten we een binnenvlucht nemen naar Charlotte. Dit was toch nog eens een 85 minuutjes vliegen maar dat kon er ook nog wel bij.

Eens we in Charlotte aankwamen was alles tot in de puntjes geregeld. Bus naar het hotel,de kamers alles was in orde. Eerst de koffers uitpakken een douche nemen en het hotel wat verkennen. S'avonds zijn we met het team in het hotel wat gaan eten en in de bar een slaapmutsje gaan drinken. We lagen die avond allemaal toch vrij vroeg in ons bed want zo'n vlucht kruipt toch in je kleren hoor. Aangezien we woensdag nog vrij waren hadden we afgesproken om naar een shopping center te gaan. Eerst gevraagd waar we het beste naar toe konden gaan en dan hop allemaal de taxi in. Behalve de coaches want die hadden heel de dag vergadering. Na een autoritje van 15 minuten kwamen we aan waar we moesten zijn. Wat ik daar allemaal gezien heb heb ik nog nooit gezien...allemaal zo groot. Zo was er een vis en jachtwinkel met een bungalow op een berg met waterval en een aquarium waar zelfs de Antwerpse zoo jaloers op zou zijn. Honderden hengels,er was zelfs plaats om de hengel uit te testen???honderden geweren,revolvers,een speedboot of 15,een jeep of 5...enz en dit was maar 1 winkel hé.Natuurlijk waren er nog andere winkels iets minder groot maar toch...op het einde van de dag had ik mijn handen vol met allerlei en geloof me ik was zeker niet alleen..Het is er inderdaad helemaal niet duur in vergelijking met bij ons. S'avonds was het openingsdiner,speeches en de ploegenvoorstelling. Daarna hebben we met het team wat gaan ingooien want daarvoor waren we wel in Amerika natuurlijk.

Na een goede nachtrust en een redelijk ontbijt(alle dagen roerei,spek,worst,cake,wafel met aardbei en slagroom)kon het tornooi eindelijk beginnen. We hadden het niet getroffen met onze poule(Nederland,Canada en Brazilië)wat natuurlijk ook tegen sloeg was dat onze eerste wedstrijd meteen tegen Nederland was. Tot 4-4 konden we gelijke trend houden maar daarna was er geen houden meer aan. Resultaat 9-4 voor onze noorderburen. Nu waren we al verplicht om tegen Canada te winnen die in de eerste wedstrijd tegen Brazilië hadden gewonnen met 9-1.Het werd een afknapper van jewelste want niets lukte bij ons en de Canadezen gooiden wat ze wouden. Opnieuw een nederlaag en ditmaal zelfs met 9-3 onze laatste wedstrijd wonnen we wel met 9-0 van het zwakke Brazilië. Zo zat ons teamevent er al op na de poules maar we hadden toch 1 troost want uiteindelijk zouden Nederland en Canada de finale spelen. S'avonds zijn we gaan eten in een steakhouse en het bleek nog één van de beste te zijn in Charlotte en we moeten toegeven het was SUPER lekker. Wat voor steak dat ze daar serveren kan tellen hoor.

Vrijdag stonden de enkel en koppel wedstrijden op het programma. Ik was geloot tegen Beau Anderson uit Australië. Deze wedstrijd verloor ik met 3-4 maar kon ze even goed met 6-1 winnen. Jammer genoeg kreeg ik bijna geen dubbel gegooid. Op dit niveau word dat genadeloos afgestraft natuurlijk. Er zat niets anders op om mij voor te bereiden op het koppel gedeelte. Om 16uur begonnen we eraan eerste afspraak tegen een koppel van Japan(Koji Aoki/Atsushi Takeuchi)en dat je de japanners niet mag onderschatten bewezen ze tegen Nederland in het teamevent.9-7 omdat de laatste 2 japanners hun dubbel miste. Ook nu weer speelden ze zeer goed gelukkig gooiden mijn broertje en ik een schitterende wedstrijd. De slechtste leg was 15 darts!!en toch was het maar 4-2.Op naar de volgende ronde waar we een koppel tegenkwamen van Bermuda(Simon Carruthers/Steven Hickmott) nu hadden we minder tegenstand en na weer een zeer sterke wedstrijd werd het 4-0 voor ons. Zo zaten we bij de laatste 16 koppels en moesten we tegen Martin Adams/Scott Waites. We begonnen zoals de vorige wedstrijden bijzonder sterk. Kim gooide zelfs 161 uit en had de tweede leg alle pech toen hij op 125 stond en begon met bull-25-bull maar de laatste dart viel eruit. In plaats van 2-0 gooide scott vervolgens 116 uit en ze waren meteen vertrokken. We speelden nog altijd zeer sterk maar toch kregen we geen kans meer. Een 1-4 nederlaag maar kregen toch complimenten van de Engelse delegatie voor onze wedstrijd. Altijd leuk maar daar win je natuurlijk niets mee. Zo zat ons World cup avontuur qua gooien erop en konden we toch met gemengde gevoelens terugblikken op ons tornooi.

S'avonds zijn we opnieuw in het steakhouse gaan eten omdat het zo lekker was en een Bacardi'tje in de bar om alles door te spoelen. Aangezien we zaterdags toch niet meer moesten gooien zijn we maar wat gaan shoppen en s'avonds was het gala diner. Wat we daar te eten kregen was weinig gala maar tja....heel de week was het al povertjes in het hotel. Zo lag ik al om 10 uur in mijn bed wat tv te zien. Het werd tijd dat we terug naar huis gingen want begon mijn vrouwtje te missen. Zondagmorgen ben ik samen met de Raoul nog het centrum gaan bezichtigen en wat foto's genomen van de gigantische gebouwen voor we terug op de bus stapte die ons naar de vlieghaven bracht. Eerst een vlucht naar New Jersey om vervolgens naar Brussel terug te vliegen. Zo kwamen we rond 7u45 terug aan in ons Belgen landje en zat ons Amerikaans avontuur erop. Thuis was iedereen natuurlijk super blij dat ik weer thuis was(hé zoeteke ).En kon het normale leven weer beginnen. Het was zeker de moeite waard en wie weet gaan we ooit wel eens terug naar Amerika. Zo dit was het weer hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen.
 
Groetjes Ronny

Even ter info enkele foto's van onze trip naar Amerika kan je bekijken via mijn foto album...