●Column van SPRING CUP 2010 HONGARIJE:
SPRING CUP 2010 HONGARIJE:
-----------------------------
Vrijdag 9 april was het voor de leden van het Nationale team bijzonder vroeg opstaan. Want we werden reeds om 5u verwacht op de vlieghaven van Zaventem om samen het vliegtuig op te stappen richting Boedapest. Met een kleine vertraging vertrokken we rond 7u50 voor een vliegreisje van een kleine 2uur.Maar daarna hadden we nog een busrit van +/- 250 kilometers te goed naar Pecs. Onderweg konden we van het landschap genieten,elkaar beter leren kennen en ook de Duitsers en Zwitsers want die zaten bij ons op de bus. Het ging er heel gezellig aan toe in onze ploeg en dit deed toch het beste vermoeden voor het weekend. Ook was ik verrast door het mooie rustige landschap,de goede wegen en de zeer propere rustplaatsen op de autostrade...hier kan Belgie wel eens een kijkje gaan nemen hoor. Eenmaal aangekomen in het hotel zochten we meteen onze kamers op om even op rust te komen,een douche te nemen en ons klaar te maken voor de presentatie. Iets over 17uur was het dan zover de voorstelling van de ploegen,speeches en kennismaking met de andere landen. Wat wel jammer was de speelzaal lag op 8 minuten wandelen van ons hotel. Gelukkig was het mooi weer in Pecs. We konden nog een half uurtje ingooien en dan begon de SPRING CUP 2010 eindelijk. Onze eerste wedstrijd was tegen het gastland. Het zou tenslotte een zeer moeizame overwinning worden (30-26).Voor mij persoonlijk was het veel te wisselvallig wat leidde tot een 3-4 nederlaag tegen Rucska Jozsef. Wat moesten we nu voelen blijdschap voor de overwinning of hadden we teveel punten afgegeven?Even de koppen bij elkaar steken,wat praten en aanmoedigen want de tweede partij zou al een grote test wezen. We moesten tegen Duitsland op papier toch een zeer goede ploeg en een medekandidaat voor een medaille...Maar wat er toen gebeurde heb ik nog maar zelden meegemaakt bij de nationale ploeg. Het klikte al wel voor de wedstrijd maar nu stond er echt één geheel iedereen pepte iedereen op. Als iemand zijn wedstrijd al gedaan was direct gaan kijken wie het moeilijk had en meteen gaan aanmoedigen. Resultaat een 40-16 overwinning ook voor mezelf ging het veel beter want ik won van Karsten Koch met 5-2.De vreugde in de ploeg was enorm en het vertrouwen steeg de hoogte in en dat heeft Nederland mogen ondervinden in de laatste wedstrijd van de eerste dag. Het werd een mooie 31-25 winst voor ons ondanks mijn verlies tegen Cor Ernst(2-5)Hij speelde gewoon super en ik won twee legs door 161 en 120 te finischen. Zo de eerste plaats was voor ons ondanks de aarzelende start. Nu konden we met heel de ploeg gaan eten en nog een slaapmutsje te nuttigen voor het slapen gaan. Onze eerste wedstrijd zaterdag was tegen Oostenrijk het werd opnieuw een mooie overwinning 39-17 en opnieuw verlies voor mij tegen Franz Thaler(3-4) hij speelde zo traag dat ik bijna terug in slaap viel. Iedereen had al gedaan terwijl wij nog aan de vierde leg bezig waren.En tot overmaat van ramp miste ik telkens twee darts en vervolgens gooide hij telkens uit met 1 dart. De laatste enkel wedstrijd tenslotte was Zwitserland onze opponent. De sfeer in de groep was uitmuntend en dit leverde ons opnieuw een grote winst op 39-17 en eindelijk speelde ik op mijn niveau. Dit mocht Urs Vonrufs ondervinden want ik smeerde hem een 7-0 aan zijn laars. EINDELIJK!!Na alle enkel wedstrijden stonden we nog steeds eerste met 6 punten voorsprong op onze noorderburen. Ondertussen in de cafetaria ging het er steeds gezelliger aan toe tussen de wedstrijden maar zorgde onze coach Raoul ervoor dat we met onze voetjes op de grond bleven want nu begon het pas echt. Eerste dubbel wedstrijd was opnieuw tegen Hongarije maar ditmaal liep het vlotter en dat leverde een mooie 36-20 winst op. Mijn broertje en ik wonnen met 5-2 van het duo Rucska/Bozsok attila. Ondertussen was het middag geworden en konden we gaan eten. Dit werd wel een circus want we moesten wachten tot er tafels vrij waren??Ondanks dat de helft van de tafels nog leeg waren. Na wat discussie tussen de organisatie en de manager van het hotel mochten we mee aanschuiven. Na het eten mochten we meteen tegen Duitsland. Zouden ze revanche kunnen nemen voor hun zware nederlaag tegen ons??Nee hoor ze kregen weer een zware 40-16 rond hun oren.Stefan Sneider/Tobias Muller waren onze slachtoffers een 6-1 pandoering. Ik moet u niet vertellen dat de sfeer niet meer stuk kon natuurlijk. Iedereen speelde gewoonweg super. Even pauze elkaar nog wat meer opjutten want nu werd het menens Nederland kwam eraan. Al de vorige keren kropen we in onze schulp tegen die arrogantie maar ditmaal was het andersom. Je zag de twijfels in hun ogen en het werd er niet beter op. Voor de wedstrijd kwamen we allemaal bij elkaar een strijdkreet en een high five...KOMAAN WE PAKKEN ZE. Wat volgde moet voor de Raoul een ongelooflijk gevoel zijn geweest de ene kreet na de andere van de belgen.1-0 1-0 1-0 0-1...2-0 2-0 2-0 1-1 en zo ging het maar door met uiteindelijk een KLINKENDE 38-18 overwinning..Kim en ik speelde tegen Rick hofstra/Stephan Gerritsen een dijk van een partij 6-1.De commentaar van hen"Stelletje flikkers,boerenpummels....HAHAHA de frustratie was groot en bij ons kon de blijdschap natuurlijk niet meer op.Om die Hollandse arrogantie even in de kiem te smoren begon ik maar te zingen "tis stil aan de overkant" en "o wat zijn die kezen stil"even aarzeling bij de ploeg want de Nederlanders kwamen juist binnen maar nog geen seconde later zat iedereen mee te zingen. We kregen zelfs felicitaties van de Nederlandse penningmeester. Natuurlijk moesten we nog 2 wedstrijden spelen dus zei ik tegen de jongens komaan voeten op de grond en tis terug 0-0.Wat volgde was gewoon pure klasse Oostenrijk werd verpletterd met 44-12 en Zwitserland met 42-14.Mijn broertje en ik wonnen 2x met 6-1 na schitterende wedstrijden.Even afwachten tot alle punten waren opgeteld....en dan...1 STE PLAATS BELGIE YES YES YES na 13 jaar eindelijk nog eens winst en hoe ...32 punten verschil!!
Iedereen viel in elkaars armen, de zegeliederen klonken harder en harder de vreugde kon niet meer op. We kregen applaus van bijna alle landen  en Dennis de Nederlandse coach kwam ons persoonlijk geluk wensen. S'avonds werd er natuurlijk een stevig feestje gebouwd tot in de vroege uurtjes en ook hier weer allemaal samen uit samen thuis. Prachtig jongens dit was hoe het eigenlijk altijd moet zijn he. DAVID,GEERT,STEFAAN,DANNY,BRUNO,LAURENT,BROERTJE BEDANKT VOOR HET SCHITTERENDE WEEKEND.

 
Groetjes Ronny(The mean machine)
MAY THE DARTS BE WITH YOU